Конституционная реформа возможна лишь после возврата Конституции 1994 года

Михаил Иванович Пастухов, Заслуженный Юрист Республики Беларусь, Экс Судья Конституционного Суда Республики Беларусь. Советник юстиции 1-й категории.

Протестующий народ требует ухода Лукашенко, а действующий режим настойчиво навязывает ему «конституционную реформу». Зачем?

Пастухов: Конституционная реформа возможна лишь после возврата Конституции 1994 года

«Белорусский партизан» попытался разгадать загадку вместе с бывшим судьей Конституционного суда Михаилом Пастуховым.  — Что такое конституционная реформа и зачем ее «продают» народу?
— Конституционная реформа предполагает создание комиссии из авторитетных юристов и других специалистов, которые  вырабатывают предложения об улучшении правового регулирования в разных сферах государственной деятельности. При этом они исходят из реальных потребностей общества, необходимости новаций, учитывают опыт других стран, прежде всего, соседних. Перед такой комиссией ставятся общие задачи, а комиссия сама решает, как наилучшим способом выполнить задание.  Обычно конституционная комиссия работает гласно. Члены комиссии не скрывают свои позиции и наработки. Более того, они открыты к диалогу, охотно делятся с журналистами своими взглядами. Что касается  инициативы белорусских властей, то она мало чем похожа на конституционную реформу. Во-первых, она носит засекреченный от общественности характер. Во-вторых, в ней участвуют не все известные юристы, а исключительно лояльные по отношению к действующей власти. В-третьих, они скрывают результаты своего труда и не желают приоткрыть «карты».  Можно предположить, что они получили «особо важное задание», о выполнении которого докладывают лишь своему «заказчику». С учетом отмеченных обстоятельств трудно назвать эту группу специалистов конституционной комиссией. Скорее всего, это – секретная лаборатория, где готовится снадобье по поступившему заказу. Шумиха с всенародной работой над поправками в Конституцию проводится лишь для отвода глаз. Создать, так сказать, видимость народной активности и переключить внимание с протестов на пустую работу по написанию каких-то предложений. Никому они не нужны, хотя их пересчитают и даже озвучат на государственном телевидении или в государственных газетах. — Как видят «конституционную реформу» Лукашенко и Путин? —  Мне представляется, что у них разное видение и разные интересы. Так, Путин на последней встрече в Сочи на этот счет высказался вполне определенно, а именно: предложил Лукашенко заняться конституционной реформой. Намек очевиден: народ надо успокоить, пообещать скорые перемены и новые выборы. За образец можно взять российскую модель конституционной трансформации. В любом случае, президентская власть должна быть ослаблена, Лукашенко должен уйти «в тень», главой государства должен стать новый персонаж. Однако, судя по всему, такой вариант развития страны Лукашенко не понравился, и он продолжает свою «песню» о бессрочным правлением. Под видом конституционной реформы проводится какая-то бутафория, на фоне которой готовятся выгодные для власти поправки.  В любом случае «конституционная реформа» будет проводиться для того, чтобы дать гарантии Лукашенко и в то же время показать некое обновление действующей системы власти. — Сколько времени должна занять «конституционная реформа»? — Насколько мне известно, Москва давала один год для решения всех вопросов. Из уст Лукашенко прозвучало, что нужно как минимум два года. Понятно, что интересы у сторон разные.  — Какая альтернатива «реформы»?
— Следует отметить, что на фоне засекреченной работы «юристов-мудрецов» открыто работает Общественная конституционная комиссия (ОКК). Ее почетным председателем является бывший председатель Верховного Совета Республики Беларусь 12-го созыва Мечислав ГРИБ. В составе ОКК более двух десятков членов, включая меня. Мы периодически встречаемся, обсуждаем наиболее важные поправки, формируем общую позицию. Нас объединяет то, что мы видим дальнейшее конституционное развитие страны на основе Конституции 1994 года. При этом мы исходим из того, что поправки, которые вносились в Конституцию на референдумах 1995, 1996, 2004 года, не имеют юридической силы, поскольку сами референдумы были незаконными. Поправки в эту Конституцию могут вноситься лишь в установленном порядке. Для этого необходимо сначала провести выборы в легитимный парламент – Верховный Совет Республики Беларусь. При новом составе Центризбиркома и всех избирательных комиссий. Когда будет избран легитимный парламент, он восстановит остальные органы власти и решит, какой нужен президент и нужен ли он вообще.  На мой взгляд, нет смысла участвовать в пустопорожней кампании о внесении поправок в нелегитимную Конституцию образца 1996 года. Они не изменят действующую систему власти, а лишь немножко ее приукрасят. «Игроки» останутся все те же, разве что могут пересесть в другие кресла. Проблема в том, как эти поправки власти легализуют. По действующей Конституции (ст.140) для внесения поправок в раздел о системе органов власти надо проводить республиканский референдум. Однако на такой шаг власти едва ли решатся. Вероятно, будет попытка провести «поправки» через неконституционный орган в виде Всебелорусского собрания с последующим утверждением их в нынешнем парламенте. Но это – тоже сомнительный с юридической точки зрения шаг. Вариант с принятием новой Конституции выглядит еще более смешно: как это при действующей Конституции принимать «новую Конституцию». С какого бодуна? Это будет новая попытка захвата власти группой лиц. Единственный путь выхода из конституционного кризиса – возврат к Конституции 1994 года. Без всяких референдумов. Просто – по воле народа, если он пожелает восстановить в стране законность, демократию и уважением к правам человека.

Да пытання Электроннага Ураду Беларускага Народу

Игорь ЛЕДНИК,
зампредседателя Борисовской районной организации БСДП, замдиректора Института исследования российской агрессии (Киев), соавтор Совместной Декларации по цифровой экономике стран ЕС и ВП

October 20, 2020

Каардынацыйнаму Савету пад кіраўніцтвам Святланай Ціханоўскай,

Рабочым групам КС, e-mail: rks2020by@gmail.com

(Обращение на русском языке)

Да пытання Электроннага Ураду

Беларускага Народу 

Рэзалюцыяй аб сітуацыі ў Беларусі (2020/2779 (RSP)) ад 17 верасня 2020 года Еўрапарламент заклікаў Еўракамісію, віцэ-прэзідэнта па правах чалавека і Еўрапейскі Савет аказаць дапамогу дэмакратычнай апазіцыі ў Беларусі, уключаючы Каардынацыйны савет на чале са Святланай Ціхановскай.

Каардынацыйны савет выступае ў якасці адзінага прадстаўнічага органа беларускага грамадства па пераадоленні палітычнага крызісу ў краіне, забеспячэнні згоды ў грамадстве і абароне суверэнітэту і незалежнасці Рэспублікі Беларусь.

У гэтай сувязі даводзім да ведама сябраў КС, што галоўным у пераадоленні палітычнага крызісу ў Беларусі з’яўляецца пераадоленне віктымізацыі і рэалізацыя ў дачыненні да ахвяраў рэжыма Лукаашэнкі правасуддзя згодна Дэкларацыі ААН асноўных прынцыпаў правасуддзя для ахвяр злачынстваў і злоўжывання ўладай.

Артыкул 2 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь – Чалавек з’яўляецца найвышэйшай каштоўнасцю грамадзтва і дзяржавы.

 Згодна Дэкларацыі ААН асноўных прынцыпаў правасуддзя для ахвяр злачынстваў і злоўжывання ўладай ахвяры маюць права на рэстытуцыю ад дзяржавы, службовыя асобы або прадстаўнікі якой нясуць адказнасць за прычыненую ім шкоду.

Калі палітыка ўраду рэжыма Лукашэнкі ёсць палітыка віктымізацыі дзеля ўтрымання захопленай у лістападзе 1996 года неканстытуцыйным шляхам улады, рэстытуцыя ахвярам павінна будзе прадастаўляцца ўрадам-пераемнікам у выніку аднаўлення канстытуцыйнага ладу Беларусі.    

З 1 верасня ў рамках кампаніі #GlobalFreedomWay Згуртаванне беларусаў Люксембурга распачало стварэнне сеткі міжнародных каардынатараў з мэтай прыцягнення Аляксандра Лукашэнкі і ягонага атачэння да адказнасці за злачынствы супраць чалавецтва ў Міжнародным крымінальным судзе (МКС) ў Гаазе (https://bit.ly/339LkFi).

Міжнародны крымінальны суд у Гаазе

Па выніках праведзеных 16 верасня і 17 кастрычніка анлайн-канферэнцый зацверджаныя тры накірункі супрацоўніцтва: 1. па звароце беларусаў Канады да пракурора МКС; 2. па прыняцці Радай Бяспекі ААН па ініцыятыве ЗША і Вялікабрытаніі – краінаў-гарантаў бяспекі Беларусі па Будапешцкім мемарандуме, адмысловай рэзалюцыі аб расследванні ў МКС злачынстваў супраць чалавецтва ў Беларусі; 3. узаемадзеянне з зацікаўленымі краінамі ў рамках універсальнай юрысдыкцыі.

Люксембург абраны цэнтрам каардынацыі невыпадкова – 11 чэрвеня 2015 года ў другой сталіцы Еўрасаюза зацверджана Сумесная Дэкларацыя па лічбавай эканоміцы краінаў ЕС і Усходняга партнерства, у якую ўвайшла беларуская прапанова аб далучэнні краінаў-партнераў да Еўрапейскай дэкларацыі па электронным урадзе (праграма eUnion). Для Украіны і Беларусі далучэнне да eUnion разглядаецца ў якаці дадатку да гарантыяў іх бяспекі па Будапешцкім мемарандуме.

Адзіны лічбавы рынак краінаў ЕС і Усходняга партнерства

Зацвердзіўшы Сумесную Дэкларацыю, Рэспубліка Беларусь усклала на сябе абавязацельствы правесці інстытуцыйныя рэформы і прытрымлівацца агульвызнаных прынцыпаў і нормаў міжнароднага права.

1.  Далучэнню краінаў-партнераў да праграмы eUnion павінны папярэднічаць меры па зацвярджэнні вяршэнства права (рэабілітацыя, рэстытуцыя, люстрацыя) і дэмакратыі (супрацьдзеянне парушэнням выбарчых правоў грамадзян) дзеля ліквідацыі лічбавага разрыву з краінамі-удзельніцамі праграмы eUnion (краіны Еўрасаюза, кандыдаты ў ЕС і ўдзельнікі Еўрапейскай зоны свабоднага гандлю (EFTA)).   

Пераадольванне ў Беларусі віктымізацыі і прыцягненне да адказнасці асоб, якія датычныя да здзяйснення злачынстваў супраць чалавецтва, з’яўляецца ў гэтым накірунку галоўным прыярытэтам.

2. Рэалізацыя «дарожнай карты» (eBelarus + eUnion) пры падтрымцы краінаў-гарантаў ЗША і Вялікабрытаніі дасюль немагчымая з-за «саюзнай дамовы» паміж Рэспублікай Беларусь і  Расейскай Федэрацыяй. Праз гэтую так званую “дамову” Крэмль падпарадкаваў рэалізацыію ў расейскіх інтарэсах правоў, якія ўласцівыя дзяржаўнаму суверэнітэту Беларусі. Гэта з’яўляецца галоўнай падставай для кіраўніцтва РФ трымаць Аляксандра Лукашэнку надалей пры ўладзе.

Прытрымліваючыся міжнароднай палітыкі непрызнання змененага статусу Аўтаномнай рэспублікі Крым і горада Севастопаль, Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) 12 траўня 2020 года накіравала ў ААН зварот аб скасаванні рэгістрацыі ў Сакратарыяце ААН «саюзнай дамовы» паміж Беларуссю і Расеяй – з 18 сакавіка 2014 года ў складзе так званай «саюзнай дзяржавы» Расеі і Беларусі знаходзіцца ўкраінскі Крым.

Другой падставай для скасавання рэгістрацыі ў Сакратарыяце ААН «саюзнай дамовы» з’яўляецца прававая някчэмнасць подпісу Аляксандра Лукашэнкі ад імя Рэспублікі Беларусь у сувязі здзейсненых ім крымінальных злачынстваў на момант падпісання 8 снежня 1999 года “саюзнай дамовы” – здрада дзяржаве (арт. 356 КК Рэспублікі Беларусь) і захоп і ўтрыманне ўлады неканстытуцыйным шляхам, спалучаным з забойствамі людзей (ч. 3 арт. 357 КК Рэспублікі Беларусь), што з’яўляецца падставай ягонага зняцця з пасады Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь згодна з ч.2 арт.88 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь – https://bit.ly/2XLoQJ2.

Дадзеныя абвінавачванні высунутыя Лукашэнке А.Р. на падставе Дэкларацыі «Аб дзяржаўным суверэнітэце Рэспублікі Беларусь» ад 27 ліпеня 1990 года, Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь ад 15 сакавіка 1994 года, Будапешцкага мемарандума ад 5 снежня 1994 года аб гарантыях бяспекі Рэспублікі Беларусь у сувязі з яе далучэннем да Дагавора аб нераспаўсюджванні ядзернай зброі ад 1 лiпеня 1968 года (ДНЯЗ), заключэнні Спецыяльнай камісіі Вярхоўнага Савета 13-га склікання Рэспублікі Беларусь па прававой ацэнцы парушэнняў Лукашэнкам А.Р. Канстытуцыі і законаў Рэспублікі Беларусь і «Папярэдняга заключэння аб датычнасці вышэйшых службовых асоб Беларусі ў сувязі з фактамі знікненняў і (або) адвольных пакаранняў смерцю Юрыя Захаранкі, Віктара Ганчара, Анатоля Красоўскага, Дзмітрыя Завадскага».

Усе вышэй пералічаныя дакументы складаюць палітыка-прававую аснову для аднаўлення рэалізацыі правоў, уласцівых дзяржаўнаму суверэнітэту Рэспублікі Беларусь, у інтарэсах яе народа і прыцягнення Аляксандра Лукашэнку і ягонага атачэння да адказнасці за злачынствы супраць чалавецтва ў МКС у Гаазе.

З улікам выкладзенага і таго, што гэтыя крокі павінны ажыццяўляцца ў сістэме міжнароднага права і з удзелам грамадзянаў Рэспублікі Беларусь, якія пражываюць як у краіне, так і за яе межамі, Усесветнаму Кангрэсу Беларусаў, прызначанаму на 31 кастрычніка 2020 года, будзе прапанована ўтварыць пры Кангрэсе ягоны Электронны Урад дзеля каардынацыі і кіравання пазначанай дзейнасцці, якая будзе ажыццяўляцца на падставе Дэкларацыі АБСЕ аб асноўных свабодах ў лічбавы век. Дэкларацыя прыраўняла абавязацельствы АБСЕ па абароне правоў чалавека і асноўных свабод, як у рэальным, так і ў віртуальным свеце – https://bit.ly/33Mme0K.

У якасці каардынацыйных цэнтраў Электроннага Ураду Беларускага Народу разглядаюцца Рада Беларускай Народнай Рэспублікі, якая будзе весці каардынацыйную дзейнасць на падставе Віленскага мемарандума «Аб захадах для забеспячэння незалежнасці Беларусі» ад 3 лістапада 2012 года, Каардынацыйны савет Святланы Ціхановскай і Каардынацыйны Цэнтр беларускіх дыяспар.      

Практычная дзейнасць Электроннага Ураду будзе накіраваная на рэалізацыю пры падтрымцы краінаў-гарантаў ЗША і Вялікабрытаніі «дарожнай карты» (eBelarus + eUnion) у ходзе інтэграцыі Беларусі ў Адзіны лічбавы рынак ЕС у рамках стварэння «агульнай эканамічнай прасторы» Еўрасаюза з краінамі Усходняга партнерства (CES EU-EaP) – https://bit.ly/3iiPUag. У выніку гэтай дзейнасці будуць дасягнутыя мэты Каардынацыйнага савета пад кіраўніцтвам Святланы Ціхановскай і канчаткова спынены гістарычны мандат Рады Беларускай Народнай Рэспублікі.

На падставе выкладзенага і з улікам уключэння Святланы Ціханоўскай у “саюзную” базу вышуку на падставе абвінавачвання яе ў нанясенне шкоды нацыянальнай бяспецы Рэспубліцы Беларусь, ад імя ўдзельнікаў анлайн-канферэнцыі «Праз “Маскоўскі механізм” да МКС у Гаазе», якая прайшла 17 кастрычніка, прашу Каардынацыйны савет:

1.  Прыняць захады па скасаванні рэгістрацыі ў Сакратарыяце ААН «саюзнай дамовы» паміж Рэспублікай Беларусь і Расейскай Федэрацыяй на вышэй пералічаных падставах;

2. Ініцыяваць заключэнне Рэспублікай Беларусь дамоваў за подпісам Святланы Ціханоўскай ад яе імя з краінамі-удзельніцамі праграмы eUnion аб далучэнні Беларусі да Еўрапейскай дэкларацыі па электронным урадзе;

3. Накіраваць упаўнаважанага прадстаўніка КС для ўдзелу ў анлан-канферэнцыі 24 кастрычніка па прыняцці захадаў па еўраінтэграцыі Беларусі ў адказ на невыкананне рэжымам Лукашэнкі Народнага Ультыматума.    

Ігар Леднік, суаўтар Сумеснай Дэкларацыі па лічбавай эканоміцы краінаў ЕС і Усходняга партнерства, адказны сакратар Міжнароднага камітэта “За Будапешцкі мемарандум!”.

Да ведама: #GlobalFreedomWay — Згуртаванне беларусаў Люксембурга стварае сетку міжнародных каардынатараў

Міжнародна прызнаны нейтралітэт Беларусі – гарантыя бяспекі ў рэгіёне АБСЕ

Игорь ЛЕДНИК,
зампредседателя Борисовской районной организации БСДП, замдиректора Института исследования российской агрессии (Киев), соавтор Совместной Декларации по цифровой экономике стран ЕС и ВП

October 15, 2020

Беларусь не павінна быць пешкай у гульні іншых дзяржаваў, прыдаткам іншых дзяржаваў, а таксама пагрозай іншым дзяржавам. Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) выступае за мір, дыялог і згоду.

Міжнародна прызнаны нейтралітэт. БСДП выступае за рэалізацыю арт. 18 Канстытуцыі Беларусі і за тое, каб нейтралітэт Беларусі быў прызнаны міжнароднай супольнасцю.

БСДП супраць размяшчэння ваенных баз любых дзяржаваў на тэрыторыі Беларусі. БСДП выступае за вывад расійскіх ваенных аб’ектаў з тэрыторыі Беларусі, а таксама за выхад Беларусі з дамовы АДКБ (Арганізацыя дамовы аб калектыўнай бяспецы).

БСДП за тое, каб нашы салдаты не ўдзельнічалі ў канфліктах паміж іншымі краінамі і ў іншых краінах, аднак, пры пэўных дамоўленасцях, маглі ўдзельнічаць у міратворчых акцыях пад сцягам ААН на праблемных тэрыторыях. (Праграма дзеянняў БСДП (Грамада)).

  Амерыканскі журналіст Фрэд М. Каплан, які ў часопісы Slate асвятляе міжнародныя адносіны і знешнюю палітыку ЗША, у сваёй кнізе”Бомба: прэзідэнты, генералы і таемная гісторыя ядзернай вайны” распавядае пра строга засакрэчананую ваенную гульню, якую Савет нацыянальнай бяспекі разыграў у канцы кіравання адміністрацыі Абамы ў адказ на стратэгію Расеі “ад эскалацыі да дээскалацыі”, мэта якой перашкодзіць здольнасці або волі Амерыкі праецыраваць свой ўплыў на Еўропу.

Сцэнар гульні выглядаў так: рускія ўрываюцца ў адну з краінаў Балтыі, НАТА эфектыўна супраціўляецца, а каб пераламіць сітуацыю, Расея запускае ядзерную бомбу малой магутнасці па базе ў Германіі, дзе разгорнутыя дроны і баявыя самалёты. Якім будзе адказ ЗША?

Каб захаваць давер сярод саюзнікаў ЗША, было вырашана выпусціць некалькі ядзерных боепрыпасаў па Беларусі, якая ў гульні не ўдзельнічала ў расейскіх атаках, але якая з’яўляецца саюзніцай Расеі.

Сам факт такой гульні яскрава сведчыць, што для спакою далёка недастаткова простая адмова ад ядзернай зброі ў абмен на гарантыі бяспекі па Будапешцкім мемарандумам, падпісаным Аляксандрам Лукашэнкам, калі абавязацельствы па ім парушаюцца ім з “гарантам” Расеяй, якая развязала ўзбройную агрэсію супраць Украіны і з якой Беларусь мае “саюзную дамову”.

Па тым, што адбываецца ў Беларусі пасля “выбараў” 9 жніўня, складваецца ўраджанне, што Лукашэнка напоўніцу ўжо задзейнічаны ў расейскай стратэгіі “ад эскалацыі да дээскалацыі”, а з ім і Беларусь. Падтрымка яго Крамлём развязала безперапынны гвалт і здзекі лукашэнкаўскага АМАПу над беларусамі-пратэстоўцамі, а паказовыя вайсковыя сумесныя наўчанні “Славянскае братэрства” ля межаў Украіны і краінаў НАТА – Польшчы і Летувы накіраваныя на тое, каб Захад пакінуў усе спробы пасярэдніцтва па выхаду з палітычнага крызісу ў Беларусі.

Пакінуўшы Лукашэнку пры ўладзе, Расея праз “саюзную дзяржаву” уцягне беларусаў у глабальнае супрацьстаянне з усім цывілізаваным светам і гэта прывядзе да катастрафічных наступстваў для рэгіёну АБСЕ.

Якое ж з гэтага ёсць выйсце? Трэба намагацца прызнання за Беларуссю міжнародна-прававога статуса нейтральнай дзяржавы.

Знешняя палітыка Рэспублікі Беларусь павінна зыходзіць з прынцыпаў роўнасці дзяржаў, неўмяшання ва ўнутраныя справы і адпаведаць агульнапрызнаным прынцыпам і нормам міжнароднага права, на якіх рэалізуюцца неад’емныя правы усіх суверэнных дзяржаў свету. Беларусь паставіла за мэту зрабіць сваю тэрыторыю бяз’ядзернай зонай, а дзяржаву — нейтральнай, зацвердзіўшы гэта ў якасці асновы свайго канстытуцыйнага ладу (арт.18 Канстытуцыі).

Нейтралітэт – гэта комплексны міжнародна-прававы інстытут, які трывала ўвайшоў у практыку міждзяржаўных адносін як адзін з спосабаў абароны дзяржаў ад разбуральнага ўздзеяння войнаў і экспансіянісцкі настроеных дзяржаў. Нейтралітэт дзяржавы – гэта адна з формаў забеспячэння і падтрымання міжнароднага міру і бяспекі.

Пад нейтралітэтам як міжнародна-прававой з’явай варта разумець прыняты суверэннай дзяржавай міжнародна-прававы статус з пэўнымі правамі і абавязкамі. Такі статус павінен быць замацаваны ў адпаведнай міжнародна-прававой форме і быць прызнаны хоць бы адной дзяржавай.

У адпаведнасці з прынятым статусам нейтралітэту дзяржава абавязана не ўдзельнічаць прама цi ўскосна ў варожых дзеяннях ваюючых дзяржаў і не аказваць ім усялякую дапамогу.

Прыкладам таго, як БСДП (Грамада) ў якасці палітычнай інстытуцыі намагаецца дамагчыся для Беларусі міжнародна-прававога статуса нейтральнай дзяржавы сведчаць наступныя крокі.

Згодна з арт. 102 Статута ААН 1 верасня 2000 года «саюзны дагавор» паміж Расеяй і Беларуссю зарэгістраваны (рэг. № 36929) у Сакратарыяце ААН з выдачай адпаведнага сертыфікату.

18 сакавіка 2014 года паміж Расейскай Федэрацыяй і Рэспублікай Крым падпісаны Дагавор аб прыняцці ў Расейскую Федэрацыю самаабвешчанай Рэспублікі Крым з утварэннем у Крыме двух новых суб’ектаў Расейскай Федэрацыі — Рэспублікі Крым і горада федэральнага значэння Севастопаля. З гэтай даты ўкраінскі Крым знаходзіцца ў «саюзнай дзяржаве» Беларусі з Расеяй.

20 сакавіка 2014 года Україна са спасылкай на гарантыі яе бяспекі па  Будапешцкім мемарандуме Дэкларацыяй Вярхоўнай Рады «Аб барацьбе за вызваленне Украіны» ініцыявала міжнародную палітыку непрызнання змененнага статусу Аўтаномнай Рэспублікі Крым і горада Севастопаль. Праз тыдзень 27 сакавіка Генеральная асамблея ААН, пацвярджаючы першаснае значэнне Статута ААН у справе садзейнічання зацвярджэння вяршэнства права ў адносінах паміж дзяржавамі, зацвердзіла гэтую палітыку ў якасці міжнароднай сваёй рэзалюцыяй №68/262 «Тэрытарыяльная цэласнасць Украіны».

Генасамблея ААН, спасылаючыся на прадугледжаныя ў артыкуле 2 Статута ААН абавязацельствы ўсіх дзяржаў устрымлівацца ў іх міжнародных адносінах ад пагрозы сілай або яе прымянення супраць тэрытарыяльнай цэласнасці або палітычнай незалежнасці любой дзяржавы і вырашаць свае міжнародныя спрэчкі мірнымі сродкамі, спасылаючыся на Дэкларацыю аб прынцыпах міжнароднага права і Хельсінкскі заключны акт АБСЕ ад 1 жнiўня 1975 года, рэалізацыя прынцыпаў якога з’яўляецца гарантыяй бяспекі Украіны па Будапешцкім мемарандуме ад 5 снежня 1994 года ў сувязі з далучэннем Украіны да Дагавора аб нераспаўсюджванні ядзернай зброі, заклікала ўсе дзяржавы, міжнародныя арганізацыі і спецыялізаваныя ўстановы не прызнаваць любое змяненне статусу Аўтаномнай Рэспублікі Крым і горада Севастопаля па выніках рэферэндуму 16 сакавіка 2014 года, які не быў санкцыянаваны Украінай, і ўстрымлівацца ад любых дзеянняў або крокаў, якія можна было б вытлумачыць як прызнанне любога такога змененага статусу.

Расейская Федэрацыя пад Пуціным і Рэспубліка Беларусь пад Лукашэнкам рэзалюцыю №68/262 Генасамблеі ААН “Тэрытарыяльная цэласнасць Украіны” не падтрымалі.

Беларусь атрымала ад ядзерных дзяржаў гарантыі бяспекі па Будапешцкім мемарандуме дзякуючы Украіне. Сваёй адмовай ад ядзернай зброі ў абмен на гарантыі бяспекі на прынцыпах Хельсінкскага Заключнага акта АБСЕ Украіна і Беларусь унеслі істотны ўклад ва ўзмацненне і падтрыманне міжнароднага рэжыму нераспаўсюджвання ядзернай зброі і еўраатлантычнай сістэмы бяспекі, ўвязаўшы іх існаванне з рэалізацыяй Украінай і Беларуссю правоў, уласцівых іх дзяржаўнаму суверэнітэту, і з іх тэрытарыяльнай цэласнасцю.

Так званая “саюзная дзяржава” Расеі і Беларусі з украінскай тэрыторыяй у сваім складзе – Аўтаномнай рэспублікай Крым і горадам Севастопаль – падрывае міжнародны рэжым нераспаўсюджвання ядзернай зброі і еўраатлантычную сістэму бяспекі.

12 траўня 2020 года БСДП (Грамада), прытрымліваючыся нормаў Канстытуцыі-1994 і ўскладзеных на Рэспубліку Беларусь Статутам ААН міжнародных абавязацельстваў, кіруючыся арт. 103 Статута ААН накіравала ў ААН зварот с просьбай скасаваць рэгістрацыю ў Сакратарыяце ААН “саюзнай дамовы” паміж Расеяй і Беларуссю (петыцыя ў падтрымку звароту).

Праз беларускую дыяспару гэтая палітыка па дасягненні міжнародна-прававога статуса Беларусі, як нейтральнай дзяржавы будзе пашырацца на ўсе 100 краінаў свету, якія са спасылкай на гарантыі бяспекі Украіны па Будапешцкім мемарандуме зацвердзілі рэзалюцыю Генасамблеі ААН №68/262 “Тэрытарыяльная цэласнасць Украіны”.

Другой падставай скасавання рэгістрацыі ў Сакратарыяце ААН “саюзнага дагавора” паміж Расеяй і Беларуссю з’яўляецца прававая някчэмнасць подпісу Аляксандра Лукашэнкі пад ёй ад імя Беларусі.

Падпісаўшы 5 снежня 1994 года ад імя Рэспублікі Беларусь Будапешцкі мемарандум, як міжнародна-прававы дакумент, па якім Беларусі наданы гарантыі бяспекі на прынцыпах АБСЕ, Аляксандр Лукашэнка ініцыяваў правядзенне 14 траўня 1995 года незаконнага «рэферэндума», якім ім быў зацверджаны курс на інтэграцыю з Расейскай Федэрацыяй і зменены дзяржаўныя гістарычныя сімвалы Беларусі на былыя савецкія.

Б.Ельцын, А.Лукашэнка і Б.Клінтан пад час падпісання Будапешцкага мемарандума

У 1996 годзе на аснове вынікаў гэтага незаконнага «рэферэндуму» 2 красавіка быў заключаны «дагавор аб утварэнні супольнасці Расеі і Беларусі», а 22 лістапада пры непасрэдным удзеле вышэйшых службовых асоб Расейскай Федэрацыі (Строева Е.С., Селязнёва Г.Н., Чарнамырдзіна В.С.) паміж Аляксандрам Лукашэнкам і старшынёй Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання Сямёнам Шарэцкім было падпісана пагадненне «Аб грамадска-палітычнай сітуацыі і канстытуцыйнай рэформе ў Рэспубліцы Беларусь».

Дакумент, які спас А.Лукашэнку ад імпічменту

Умяшальніцтвам ва ўнутраныя справы суверэннай Рэспублікі Беларусь Расейская Федэрацыя парушыла п.3 Будапешцкага мемарандума і праз згаданае пагадненне спыніла імпічмент Лукашэнкі, які быў распачаты дэпутатамі Вярхоўнага Савета за сістэматычнае парушэнне ім Канстытуцыі і законаў Рэспублікі Беларусь.

Расейскае ўмяшальніцтва дала Лукашэнку магчымасць правесці 24 лістапада 1996 года наступны незаконны «рэферэндум», якім ён зруйнаваў канстытуцыйны лад краіны. Парушэннем абавязацельстваў па Будапешцкім мемарандуме і навязаннем падпісання вышэй згаданага пагаднення Расея падпарадкавала сваім уласным інтарэсам рэалізацыю Беларуссю правоў, уласцівых яе дзяржаўнаму суверэнітэту.

Спецыяльная камісія Вярхоўнага Савета 13-га склікання пад кіраўніцтвам віцэ-спікера Віктара Ганчара у сваім заключэнні па прававой ацэнцы парушэнняў А.Лукашэнка Канстытуцыі і законаў Рэспублікі Беларусь ацаніла правядзенне «рэферэндума» 24 лістапада 1996 года, як парушэнне ч.2 ст.3 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, за якое прадугледжана крымінальная адказнасць па арт.357 КК Рэспублікі Беларусь Беларусь. 

Дасюль нерэалізованая Пастанова ВС-13

               Гэтае злачынства доўжыцца ў часе і спалучанае з масавымі рэпрэсіямі, фальсіфікацыямі выбараў па нелегітымнай Канстытуцыі-1996 і, з улікам «Папярэдняга заключэння аб датычнасці вышэйшых службовых асоб Беларусі ў сувязі з фактамі знікненняў і (або) адвольных пакаранняў смерцю Юрыя Захаранкі, Віктара Ганчара, Анатоля Красоўскага, Дзмітрыя Завадскага», прадуглежвае кваліфікацыю па ч.3 арт.357 КК Рэспублікі Беларусь (захоп і ўтрыманне ўлады неканстытуцыйным шляхам, спалучаным з забойствамі людзей).

Праведзенне Лукашэнкам А.Р. «рэферэндумаў» (14.05.1995г., 24.11.1996г. і 17 кастрычніка 2004 года па скасаванні канстытуцыйнага абмежавання тэрміну знаходжання на прэзідэнцкай пасадзе), ініцыяванне ім заключэння 8 снежня 1999 года ад імя Рэспублікі Беларусь так званай «саюзнай дамовы» з Расеяй, што завялі Рэспубліку Беларусь у пастку «паглыбленай інтэграцыі» з краінай-агрэсарам Расейскай Федэрацыяй, якая склала з сябе абавязкі па Будапешцкім мемарандуме перад Беларуссю 22 лістапада 1996 года (перад Украінай – 20 лютага 2014 года), утвараюць склад злачынства, адказнасць за якое прадугледжана арт. 356 КК Рэспублікі Беларусь (здрада дзяржаве) — наўмыснае аказанне дапамогі замежнай дзяржаве ў правядзенні дзейнасці, накіраванай на нанясенне шкоды нацыянальнай бяспецы Рэспублікі Беларусь.

Вынікам шакуючых падзеяў пасля 9 жніўня і таго гвалту, якім Лукашэнка намагаецца зацвердзіць сваё чарговае «пераабранне» у 80% галасоў, сталі шматлікія ахвяры – забітыя, збітыя і зніклыя беларусы-патрыёты, якія выйшлі на пратэст пад забароненым у 1995 годзе гістарычным бел-чырвона-белым сцягам. Гэта стала падставай калектыйнага гвалту супраць грамадзян з-за іх палітычных перакананняў, што ўтварае склад злачынства супраць бяспекі чалавецтва (арт. 128 КК Рэспублікі Беларусь).

Усе вышэй пералічаныя злачынствы Аляксандра Лукашэнкі сталі падставай для Барысаўскай раённай арганізацыі БСДП (Грамада) звярнуцца да дэпутатаў “парламенту” с патрабаваннем распачаць супраць яго працэдуру ягонага зняцця з пасады Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь згодна з ч. 2 арт. 88 Канстытуцыі Рэспублікі і неадкладна ініцыяваць кансультацыі з ЗША і Вялікабрытаніяй аб прыняцці Радай Бяспекі ААН адмысловай рэзалюцыі аб расследванні ў Міжнародным крымінальным судзе злачынстваў рэжыма Лукашэнкі супраць чалавечнасьці (п.b арт.13 Рымскага статуту).

Спробы Расеі захаваць Лукашэнку пры ўладзе праз «саюзную дзяржаву» прывядзе да катастрафічных наступстваў для светапарадку і створыць у сусветнай практыцы прэцэдэнт, калі ва ўзброенае супрацьстаянне адно з адным будуць уцягнутыя краіны, якія атрымалі ад ядзерных дзяржаў гарантыі бяспекі па Будапешцкім мемарандуме – беларусы будуць вымушаныя ў складзе «саюзнага» войску з краінай-агрэсарам РФ абараняць «саюзны» Крым!

Каб гэтага не адбылося, барысаўская суполка БСДП актывізавала рэалізацыю «дарожнай карты» (eBelarus + eUnion) пры падтрымцы краінаў-гарантаў ЗША і Вялікабрытаніі ў рамках Сумеснай Дэкларацыі па лічбавай эканоміцы краінаў ЕС і Усходняга партнерства, якая зацверджана 11 чэрвеня 2015 года ў Люксембургу. Адсюль жа ў рамках кампаніі #GlobalFreedomWay распачалося ўзаемадзеянне з прадстаўнікамі беларускай дыяспары са шматлікіх краінаў па інтэграцыі Беларусі ў Адзіны лічбавы рынак ЕС (EU DSM), якая прадуглежваецца ў ходзе стварэння Еўрасаюзам «агульнай эканамічнай прасторы» з краінамі Усходняга партнерства (CES EU-EaP).

Такое ўзаемадзеянне з беларусамі ва ўсім свеце на падставе Дэкларацыі АБСЕ аб асноўных свабодах ў лічбавы век, якая прыраўняла абавязацельствы АБСЕ па абароне правоў чалавека і асноўных свабод, як у рэальным, так і ў віртуальным свеце, будзе спрыяць выхаду з пасткі “паглыбленай інтэграцыі” з Расеяй, у якую Лукашэнка ўцягнуў Беларусь, паставіўшы яе ў вялікую небяспеку.

Прызначаныя Лукашэнкам дэпутаты “парламенту” адмовіліся і адхіляць яго ад улады, і ініцыяваць кансультацыі з ЗША і Вялікабрытаніяй аб прыняцці Радай Бяспекі ААН адмысловай рэзалюцыі па расследванні ў Міжнародным крымінальным судзе ў Гаазе злачынстваў рэжыма Лукашэнкі супраць чалавечнасьці (п.b арт.13 Рымскага статуту). Зараз гэта становіцца магчымым праз узаемадзеянне беларусаў па ўсім свеце.

Супрацьстаянне Расеі з цывілізаваным Захадам у інстытуцыйнай эканомікі апісваецца, як працэс перазмеркавання “патэнцыялу гвалту”. Транзіт ад залежнай расейскай рэнтнай эканомікі да еўрапейскай рынкавай і лічбавай дазволіць супольнымі намаганнямі ўвесці Беларусь у юрысдыкцыю міжнароднага права і набываць правы і абавязацельствы, неабходныя для набыцця ёю міжнародна-прававога статуса нейтральнай дзяржавы.

Пры такім ходзе падзеяў, у якіх Барысаўская раённая арганізацыя БСДП (Грамада) прымае самы актыўны ўдзел у прасоўванні практыкі міждзяржаўных адносінаў, Беларусь гарантавана будзе выключана з гульняў натаўскіх стратэгаў у разбуральнай вайне, па тэрытэрыі якой павінен быць нанесены ядзерны удар для спынення экспансіянісцкай Расеі.

25 лет Будапештскому меморандуму: проблемы и перспективы беларуско-украинского сотрудничества

http://bsdp.org/sites/bsdp/files/publications/chasopis_pazicyya_2019_sayt.pdf

Игорь ЛЕДНИК,
зампредседателя Борисовской районной организации БСДП, замдиректора Института исследования российской агрессии (Киев), соавтор Совместной Декларации по цифровой экономике стран ЕС и ВП
  1. Выкананне рашэнняў Ялцінскай і Потсдамскай канферэнцый, Хельсінкскай Нарады 1975 г. і палажэнняў Будапешцкага
    мемарандуму ад 5 снежня 1994 г.

  2. БСДП выступае за выкананне рашэнняў Ялцінскай і
    Потсдамскай канферэнцый, Хельсінкскай Нарады аб пасляваенных дзяржаўных межах і аб недапушчальнасці змянення межаў дзяржаў, якія ўсталяваліся пасля Другой сусветнай вайны. БСДП выказваецца за безумоўнае выкананне палажэнняў
    Будапешцкага мемарандуму ад 5 снежня 1994 года.

С распадом СССР все бывшие советские
республики получили равные возможности для проведения своей новой, независимой от Кремля, национальной политики
и восстановления своего исторического
государственного суверенитета.

В более «привилегированном» положении оказались Украина, Беларусь и Казахстан — они получили в наследство от «империи зла» ядерное оружие (ЯО).
5 декабря 1994 года по инициативе Украины ядерные державы Российская Федерация, Соединённое Королевство Великобритании и Северной Ирландии и Соединённые Штаты Америки предоставили трём новым независимым государствам гарантии безопасности, которые были оформлены путём подписания соответствующего международно-правового документа — Будапештского меморандума. В тот же день Украина, Беларусь и Казахстан
получили дипломатические ноты от Китая и Франции, повторяющие ключевые положения Меморандума.
Гарантии безопасности были предоставлены ядерными державами за отказ Украины, Беларуси и Казахстана от ЯО и присоединение к Договору о
нераспространении ядерного оружия от 1 июля 1968 года (ДНЯО) в качестве
государств, не обладающих ядерным оружием, а также ратификацию ими
договора СНВ-1 с Лиссабонским протоколом о ликвидации стратегических
наступательных вооружений. Будапештский меморандум входит
в договорно-правовую базу международного режима нераспространения ЯО. В системе ООН он зарегистрирован в качестве международного договора под номером A/49/765 и в качестве документа Конференции по разоружению под номером CD/1285.
Вооружённой агрессией против Украины Россия перечеркнула «будапештские гарантии» и разрушила послевоенную систему безопасности.
Та настойчивость, с которой её руководство навязывает Беларуси так называемое «союзное государство», и те последствия для всего миропорядка, в случае его создания, требуют переосмысления реализации ядерными державами своих обязательств в рамках Меморандума о гарантиях безопасности Украины и Беларуси.
Казахстан мы сознательно выносим за скобки — он не участник программы
ЕС «Восточное партнёрство» и его реальной гарантией безопасности являются китайские инвестиции в эту страну.

Австрийские и Будапештские гарантии
По Государственному договору о восстановлении независимой и демократической Австрии Великобритания, СССР, США и Франция обязались уважать её независимость, территориальную целостность и нерушимость её границ, тем самым исключив любую
возможность в будущем нового «аншлюса» страны Германией. Австрия в ответ провозгласила о намерении быть нейтральной и демократической.
В 1955 году гарантом безопасности Австрии был статус государств-победителей во Второй мировой войне, поставивших свои подписи под договором.
В декабре 1994 года, когда на Саммите ОБСЕ в Будапеште была подведена черта под «холодной войной», прошло почти 20 лет, как были приняты принципы Хельсинкского Заключительного акта ОБСЕ.
Подписанием Будапештского меморандума Великобритания, Россия и
США подтвердили Украине и Беларуси свои обязательства в соответствии с
принципами ОБСЕ уважать их независимость, суверенитет и существующие
границы. Те, в свою очередь, обязались отказаться от ЯО и стать участниками
ДНЯО (Договора о нераспространении ядерного оружия) — основы международного режима нераспространения ЯО.
Таким образом, своим отказом от ЯО в обмен на гарантии безопасности
на принципах ОБСЕ Украина и Беларусь не просто стали участниками международного режима нераспространения ЯО и усилили режим евроатлантической
безопасности, но и увязали их существование с реализацией Украиной и
Беларусью прав, присущих их государственному суверенитету, с их территориальной целостностью.
Беларусь — первое нарушение Россией Будапештского меморандума
22 ноября 1996 года благодаря российскому вмешательству во внутренние
дела суверенной Беларуси было заключено соглашение «Об общественно-политической ситуации и конституционной реформе в Республике Беларусь» между
президентом и председателями Верховного Совета и Конституционного Суда Республики Беларусь. Это помогло Александру Лукашенко избежать импичмента за
систематическое нарушение Конституции и законов Республики Беларусь и провести 24 ноября референдум по изменению конституционного строя страны.
Специальная комиссия Верховного Совета 13-го созыва Республики Беларусь в своём заключении оценила проведение данного референдума как нарушение ч. 2 ст. 3 Конституции Республики Беларусь,
за которое предусмотрена уголовная ответственность по ст. 357 УК Республики Беларусь (захват и удержание власти неконституционным путём). Это длящееся во времени
преступление сопряжено с внесудебными казнями политиков, массовыми репрессиями и фальсификациями выборов.
Используя экономическую зависимость Беларуси, Россия в ноябре 1996 года нарушила п. 3 Будапештского меморандума для установления диктатуры личной власти
Александра Лукашенко в целях подчинения своим собственным интересам осуществление Беларусью прав, присущих её государственному суверенитету. Результатом этого стало вовлечение Беларуси в «евразийские» проекты
и принуждение к созданию «союзного государства» со страной-агрессором РФ и с украинским Крымом в её составе.
Украина – второе нарушение Россией Будапештского меморандума
20 февраля 2014 года Российская Федерация — страна-гарант безопасности Украины — начала против неё вооружённую агрессию.
20 марта Верховная Рада Украины приняла Декларацию «О борьбе за освобождение Украины», а Генассамблея ООН на её основе 27 марта — резолюцию № 68/262 «Территориальная целостность Украины». Этими документами, которые ссылаются на Будапештский меморандум, утверждена международная политика непризнания изменённого статуса Автономной Республики Крым и города Севастополя (по итогам проведённого 16 марта 2014 года в Крыму «референдума») и их аннексии Российской Федерацией.
9 апреля ПАСЕ в своей резолюции № 1988 (2014) «Последние события в Украине: угрозы для функционирования демократических институтов» указала на риск
дестабилизации и ухудшения режима безопасности всего региона в случае дальнейшей российской военной агрессии против Украины и рекомендовала странам-гарантам
и другим заинтересованным европейским государствам рассмотреть возможность заключения дополнительных соглашений к Будапештскому меморандуму, которые бы
гарантировали независимость, суверенитет и территориальную целостность Украины.

«Минские соглашения» и возвращение российской делегации в ПАСЕ
В целях заключения «минских соглашений» в ущерб гарантиям безопасности Украины по Будапештскому меморандуму на принципах ОБСЕ Кремль применил тактику «бой ради политики», инициировав боестолкновения
под Иловайском и Дебальцево.
5 сентября 2014 года было подписано первое «минское соглашение» по прекращению боевых действий
на территории Донецкой и Луганской областей. Полное
его наименование — «Протокол по итогам консультаций Трёхсторонней контактной группы относительно
совместных шагов, направленных на имплементацию
Мирного плана Президента Украины Петра Порошенко и
инициатив Президента России Владимира Путина». Вторым «минским соглашением» от 12 февраля 2015 года
Россия обязала Украину провести конституционную реформу.
Нарушив в отношении Украины Будапештский меморандум, навязав ей боестолкновениями заключение
«минских соглашений» без упоминания в них украинского Крыма и проводя через «нормандскую четвёрку»
политику их «безальтернативности», страна-агрессор
РФ подчинила своим собственным интересам осуществление Украиной прав, присущих её государственному
суверенитету. Более того, «безальтернативный МИНСК»
привел к подчинению России деятельности Совета Европы — по итогам голосования 25 июня 2019 года в
ПАСЕ с российской делегации были сняты санкции из-за
оккупации украинского Крыма.

Пётр Порошенко


Восстановление суверенитета Украины и Беларуси
Дальнейшая реализация политики «безальтернативного МИНСКА»
ведёт к тому, что Украине в скором времени будет противостоять «союзное государство» России и Беларуси.
Без смены данной преступной политики наши страны обречены на
войну!

Реализуя «Программу действий-2017» Беларуской социал-демократической партии (Грамада) по безусловному выполнению положений Будапештского меморандума о гарантиях безопасности Украины и Беларуси, киевский Институт исследования российской агрессии инициировал возбуждение уголовного дела по факту заключения и реализации политики безальтернативности «минских соглашений». Его досудебное расследование осуществляет Служба Безопасности Украины.
Шестому Президенту Украины Владимиру Зеленскому предложено отказаться от преступного «безальтернативного МИНСКА» и выполнить рекомендацию резолюции ПАСЕ от 09.04.2014 года № 1988 (2014) «Последние события в Украине: угрозы для функционирования демократических институтов» — инициировать в рамках Совместной Декларации по цифровой экономике стран ЕС и Восточного партнёрства заключение Украиной соглашений с участниками прогаммы eUnion в дополнение к Будапештскому меморандуму.
Игнорирование данного предложения стало основанием для открытия Окружным административным судом г. Киева дела в отношении Администрации Президента Украины за нарушение Закона Украины «Об обращениях граждан».
Одновременно с подписанием Будапештского меморандума о гарантиях безопасности Украины и Беларуси был принят Кодекс поведения ОБСЕ, касающийся военно-политических аспектов безопасности.
Им установлена взаимосвязь между защитой прав человека и поддержания мира в регионе ОБСЕ. И пока будут гибнуть украинцы от российской вооруженной агрессии, пока не будет соблюдён основной принцип ОБСЕ — право на жизнь, суверенитет наших стран не будет восстановлен.

Будапештский меморандум: информационное общество вместо войны
В целях выполнения рекомендации резолюции ПАСЕ
от 9 апреля 2014 года по заключению дополнительных
соглашений к Будапештскому меморандуму по инициативе беларуских представителей Форума гражданского
общества Восточного партнёрства (ВП) в Совместную Декларацию по цифровой экономике стран ЕС и ВП включена норма, предусматривающая присоединение Украины и
стран-партнёров к Европейской декларации по электронному правительству (программа eUnion). Её участниками являются страны ЕС, кандидаты в ЕС и участники Европейской зоны свободной торговли (EFTA).
С утверждением 11 июня 2015 года Совместной Декларации Украина взяла на себя обязательство по реализации «дорожной карты» (eUkraine +
eUnion) при поддержке стран-гарантов Великобритании и США, что подразумевает смену переговорного формата с «минских соглашений» на Будапештский меморандум. Как и в случае с гарантиями безопасности по Меморандуму, от участия в программе eUnion
благодаря Украине выиграют все страны Восточного партнёрства – в отношении их будет восстановлено действие принципов ОБСЕ и это станет началом
восстановления разрушенной РФ евроатлантической системы безопасности.

Па скасаванні ў Сакратарыяце ААН рэгістрацыі «саюзнай дамовы»

Леднік Ігар Аляксандравіч

Прыівтанне ўсім!

Як мы і дамаўляліся, я падрыхтаваў праект звароту да партыяў па скасаванні рэгістрацыі ў Сакратарыяце ААН «саюзнай дамовы».

З павагай, Ігар Леднік.

Удзельнікам пастаянна-дзеючай нарадыпалітычных партый Рэспублікі Беларусь (рэзалюцыя ад 10 верасня 2020 года)

Удзел Рэспублікі Беларусь у так званай “саюзнай дзяржаве” з Расейскай Федэрацыяй, кіраўніцтва якой насуперак міжнароднай ацэнцы “пераабрання” 9 жніўня Аляксандра Лукашэнкі і ягонага самапрызначэння праз таемную “інаўгурацыю” адкрытага падтрымлівае яго, робіць звыш складаным дасягненне зазначаных у рэзалюцыі мэтаў.

Агульныя “саюзныя” вайсковыя наўчанні ў непасрэднай блізасці з межамі Украіны і Польшчы, а таксама ўвядзенне рэжымам Лукашэнкі контр-санкцый супраць прадстаўнікой Еўрасаюза ва ўмовах агульнай “саюзнай” санкцыйнай палітыкі вядзе да ўцягвання Беларусі ў геапалітычнае, ваенна-дыпламатычнае супрацьстаянне з краінамі Захаду на баку Крамля.

Прапануецца прыняць агульныя захады па скасаванні рэгістрацыі ў Сакратарыяце ААН “саюзнай дамовы” паміж Рэспублікай Беларусь і Расейскай Федэрацыяй на падставе:

  1. Міжнароднай палітыкі непрызнання змененага статуса Аўтаномнай рэспублікі Крым і горада Севастопаля, якая прынята са спасылкай на Будапешцкім мемарандум, па якому Украіне і Беларусі нададзены гарантыі бяспекі (зварот БСДП (Грамада) ад 12 траўня 2020 года ў прадстаўніцтва ААН дадаецца, петыцыя ў падтрымку звароту);
  2. Някчэмнасці подпісу Аляксандра Лукашэнкі ад імя Рэспублікі Беларусь пад “саюзнай дамовай” (звароты па прамяненні да Аляксандра Лукашэнкі працэдуры згодна з ч.2 арт.88 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь сябра БСДП (Грамада) Ігара Ледніка ад 08.06.2020 года і Барысаўскай раёнай арганізацыі БСДП (Грамада) ад 01.09.2020 года).     

У заяве Барысаўскай раёнай арганізацыі БСДП (Грамада) дададзены арт. 128 КК Рэспублікі Беларусь (злачынствы супраць бяспекі чалавецтва) па падзеях пасля “выбараў” 9 жніўня.

У дадзеный момант у рамках міжнароднай кампаніі #GlobalFreedomWay ствараецца сетка каардынатараў з прадстаўнікоў беларускіх дыяспар з мэтай прыцягнення Аляксандра Лукашэнку і ягонае атачэнне да адказнасці ў Міжнародным Крымінальным Судзе ў Гаазе. 

Кантактная асоба:

Намеснік старшыні Барысаўскай гарадской арганізацыі БСДП (Грамада), сябра абкама Ігар Леднік (т.м. +375293343959, e-mail: ilednik@gmail.com)

Саюз юрыдычных асоб «Рэспубліканская канфедэрацыя прадпрымальніцтва»,
Цэнтр абароны правоў уласнасці,

Centre for the Protection of property rights,
Association of legal entities “Republican confederation of entrepreneurship”

Інститут дослідження російської агресії  Institute of Russian Aggression Research

+375 29 334 39 59 (Беларусь) +38 050 734 10 70 (Україна)

Ответ председателю Минской областной организации БСДП и члену Рады БНК Александру Абрамовичу

Алесь Абрамовіч

Ответ председателю Минской областной организации БСДП и члену Рады БНК Александру Абрамовичу на его письмо депутатам ПП НС РБ от города Борисова и Борисовского района с требованием начать процесс отстранения Александра Лукашенко с должности президента РБ

НАЦЫЯНАЛЬНЫ СХОД РЭСПУБЛІКІ
БЕЛАРУСЬ
Д Э П У Т А Т
ПАЛАТЫ ПРАДСТАЎНІКОЎ
14.09.2020 № 77-62, № 109/63


Паважаны Аляксандр Міхайлавіч!

У сувязі з паступіўшым у наш адрас Вашым электронным зваротам лічым магчымым адзначыць наступнае.
Кампетэнцыя Палаты прадстаўнікоў Рэспублікі Беларусь, у тым ліку дэпутатаў, вызначана артыкулам 97 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, законамі Рэспублікі Беларусь
«Аб Нацыянальным сходзе Рэспублікі Беларусь», «Аб статусе дэпутата
Палаты прадстаўнікоў, члена Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу
Рэспублікі Беларусь».

Названымі заканадаўчымі актамі яны не надзелены паўнамоцтвамі па рэгуляванні пытанняў правядзення выбарчых кампаній, кантролю за дзейнасцю праваахоўных органаў,
ажыццяўленні расследавання якіх бы там ні было падзей і дзеянняў тых ці іншых дзяржаўных органаў, службовых асоб, у тым ліку ўзбуджэнні крымінальнай справы ў адносінах Кіраўніка дзяржавы.


Разам з тым адзначаем, што Кіраўніком дзяржавы даручана праваахоўным органам даць прававую ацэнку падзеям і правесці расследаванне па выпадках ўжывання фізічнай сілы і спецыяльных сродкаў падчас несанкцыянаваных масавых мерапрыемстваў у жніўні
2020 г.

З гэтай мэтай Генеральнай пракуратурай Рэспублікі Беларусь створана міжведамасная камісія, якая будзе праводзіць праверкі па разгляду зваротаў грамадзян аб прымяненні фізічнай сілы і спецыяльных сродкаў у ходзе вышэйназваных мерапрыемстваў. У склад
гэтай камісіі таксама ўвайшоў і дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Дубаў Аляксандр Васільевіч, намеснік старшыні Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў па нацыянальнай бяспецы.

Згодна з артыкулам 38 Рэгламента Палаты прадстаўнікоў пры неабходнасці яна стварае часовыя камісіі. У адпаведнасці з часткамі першай і трэцяй дадзенага артыкула парадак фарміравання складу часовых камісій, задачы і парадак іх дзейнасці вызначаюцца рашэннямі Палаты прадстаўнікоў. Рашэнні аб стварэнні часовых камісій лічацца
прынятымі пры ўмове, што за іх прагаласавала большасць ад поўнага складу Палаты прадстаўнікоў і афармляюцца пастановамі Палаты прадстаўнікоў. Часовыя камісіі абіраюцца з ліку дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў у складзе старшыні, намесніка старшыні і членаў камісіі. Зыходзячы з вышэйпададзенага няма неабходнасці ствараць
прапанаваную Вамі часовую камісію.

Адносна прапановы аб вылучэнні абвінавачвання супрацьПрэзідэнта Рэспублікі Беларусь і яго расследаванні лічым мэтазгодным адзначыць, что выказанае ў звароце абвінавачванне носіць суб’ектыўны характар і таму не мае прававых падстаў для разгляду.
Таксама інфармуем, што 25 жніўня 2020 года Канстытуцыйны Суд Рэспублікі Беларусь выказаў канстытуцыйна-прававую пазіцыю па абароне канстытуцыйнага ладу.
Канстытуцыйны Суд канстатаваў, што 9 жніўня 2020 года беларускі народ у парадку, устаноўленым Канстытуцыяй і заснаваным на канстытуцыйных прынцыпах выбарчым заканадаўстве, выказаў сваё свабоднае волевыяўленне і абраў А.Р. Лукашэнка Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь. Дэмакратычнасць і легітымнасьць выбараў
Прэзідэнта пацвярджаецца захаваннем прынцыпаў і нормаў Канстытуцыі ў выбарчым працэсе.

Канстытуцыйны Суд указаў, што пры рэалізацыі палітычных правоў грамадзяне павінны ўлічваць, што ў адпаведнасці з часткай другой артыкула 3 Канстытуцыі Рэспублiкi Беларусь любыя дзеянні па змяненні канстытуцыйнага ладу і дасягненню дзяржаўнай улады гвалтоўнымі метадамі, а таксама шляхам iншага парушэння законаў
Рэспублiкi Беларусь караюцца згодна з законам. Таксама лічым неабходным адзначыць, что згодна з артыкулам 1 Канстытуцыі, Рэспубліка Беларусь валодае вяршэнствам і паўнатой улады на сваёй тэрыторыі, самастойна ажыццяўляе ўнутраную і
знешнюю палітыку. Акрамя таго, яна прытрымліваецца прынцыпу неўмяшання, які
мае на ўвазе тое, что ніякая дзяржава не мае права ўмешвацца прама або ўскосна па якой бы там ні было прычыне ва ўнутраныя і знешнія справы іншай дзяржавы. З прычыны гэтага асуджаюцца ўсе формы ўмяшання, накіраваныя супраць правасуб’ектнасці дзяржавы або супраць яе палітычных, эканамічных і культурных элементаў.


Дэпутаты А.В.Шыпула Л.С.Ананіч